Οι Ευρωπαίοι είναι οι καλύτεροι μάνατζερ στις πολυεθνικές

Παραδοσιακά, οι πολυεθνικές των ΗΠΑ, της Ιαπωνίας, της Γαλλίας, της Βρετανίας και της Γερμανίας συνήθιζαν να στέλνουν «πακέτο» από τη μητέρα εταιρεία και τον αλλοδαπό επικεφαλής μάνατζερ. Σήμερα, όμως, τα πράγματα έχουν αλλάξει. Οι «έξυπνες» πολυεθνικές εταιρείες συνηθίζουν να τοποθετούν διευθύνοντες συμβούλους με εθνικότητες των χωρών στις οποίες επενδύουν - είτε ήδη λειτουργούν τις θυγατρικές τους. Οι λόγοι που συνηγορούν γι’ αυτή την πρακτική είναι πολλοί. Επιπλέον, οι εταιρείες αναγνωρίζουν ότι με την πρακτική αυτή αφενός δεν «ρηχαίνει» η δεξαμενή των υποψηφίων διευθυντών τους, αφετέρου δεν επιδρά αρνητικά στο ηθικό των ντόπιων και ικανών στελεχών της θυγατρικής εταιρείας, αφού δεν προοιωνίζεται ότι η σταδιοδρομία τους προς την κορυφή αργά ή γρήγορα θα «κλαδευτεί» λόγω εθνικότητας.

Απαραίτητος ο κώδικας ένδυσης στην εργασία

Εστω και αν ο ενδυματολογικός κώδικας όπως και ο κώδικας συμπεριφοράς σε κάθε μια επιχείρηση είναι, συνήθως, άγραφος και τηρείται με βάση την κουλτούρα που επικρατεί στην επιχείρηση, αλλά και με την κοινή λογική και τα επίπεδα αυτοσεβασμού που διαθέτει ο κάθε εργαζόμενός της, έτσι και η έκδοση ενός dress code σε βιβλιαράκι 44 σελίδων θα ήταν εξίσου αποδεκτή, αρκεί να μην έφτανε στις σχολαστικές και γαργαλιστικές λεπτομέρειες -παρεμβαίνει ακόμη και στο χρώμα… των εσωρούχων- του Ενδυματολογικού Κώδικα που εξέδωσε πριν από ένα μήνα o υψηλού κύρους ελβετικός τραπεζικός γίγαντας UBS AG, ηλικίας 157 ετών και το 2009 με σύνολο εργαζομένων 65.000 παγκοσμίως.

Το τέλος του μεσαίου μάνατζερ

Τάραξε πάλι τα νερά του εφησυχασμού μας με το άρθρο της «Το τέλος του μεσαίου μάνατζερ» -το οποίο δημοσίευσε πρόσφατα το Harvard Business Review- η διεθνώς γνωστή συγγραφέας και καθηγήτρια Μάνατζμεντ του London Business School, Lynda Gratton, η οποία, παράλληλα, είναι η επικεφαλής ομάδας στην οποία συμμετέχουν περί τα 200 στελέχη πολυεθνικών οργανισμών, ακαδημαϊκοί αλλά και άλλοι επαγγελματίες στο πλαίσιο προγράμματος παγκόσμιας Ερευνας για «Το Μέλλον της Εργασίας».

Χωρίς περιστροφές -με τεκμηριωμένη, όμως, αιτιολόγηση- μας λέει ότι «τα κλασικά καθήκοντα του μεσαίου μάνατζερ σύντομα θα εξαφανισθούν». Αναλύει λοιπόν ότι τη στιγμή αυτή «η τεχνολογία είναι ο μεγάλος γενικός μάνατζερ», αφού «η Βιομηχανική Επανάσταση» έκλεισε πλέον τον κύκλο της και τώρα, ολόκληρος ο κόσμος έχει εισέλθει στην «Επανάσταση της Τεχνολογίας» για την οποία οι απόψεις λένε ότι είναι ισότιμη της Βιομηχανικής, εκείνης που ως γνωστόν, αφού μηχανοποίησε την εργασία «κατέστρεψε» ένα μεγάλο μέρος της προηγούμενης εργασίας.

Στελέχη «φυγάδες» σε... καιρούς οργανωσιακών αλλαγών

Στους οικονομικά δύσκολους καιρούς που βρισκόμαστε ίσως να μην πείθει πλέον πολλούς το πρώτο σκέλος της γνωστής ρήσης «το χρήμα πολλοί εμίσησαν, την δόξαν ουδείς». Ωστόσο, στην περίπτωση των επιχειρήσεων εκείνων που σε περιόδους οργανωσιακών αλλαγών είτε εξαγορών και συγχωνεύσεων χρησιμοποιούν οικονομικά μόνο κίνητρα για να διακρατήσουν τα σημαντικά στελέχη τους, έχει αποδειχθεί ότι πρόκειται για λύση «ισοπεδωτική», δαπανηρή και αναποτελεσματική. Εχουν χαρακτηρισθεί μάλιστα ως «πεταμένα λεφτά» τα τεράστια ποσά που δίδονται στα «μεγάλα αστέρια» των επιχειρήσεων - «βροχοποιούς» τους χαρακτηρίζει η πρόσφατη σχετική έρευνα της McKinsey για να υπογραμμίσει τον, όντως, περίοπτο και αποτελεσματικό ρόλο τους στην επιχείρηση. Το λάθος που κάνουν οι επιχειρήσεις όταν, σε περιόδους αλλαγών, διακατέχονται από τον φόβο ότι «θα τους εγκαταλείψουν οι καλοί», είναι ότι στοχοποιούν ως υποψήφιους «φυγάδες» μόνο τα επιφανή στελέχη τους, τα οποία και αντιμετωπίζονται ως «οι συνήθεις ύποπτοι φυγής». Ωστόσο, τα οικονομικά κίνητρα για να τους αναχαιτίσουν δεν είναι παρά η εύκολη λύση one size fits all.

Αλλάζουν οι απαιτήσεις για τις δεξιότητες των αυριανών ηγετών

Ομως, οι «soft» δεξιότητες –που είναι και η πραγματική ηγεσία– δηλαδή η ικανότητα να εργάζεσαι με άλλους και, μέσω των άλλων, να εκτελείς, είναι αυτές οι δεξιότητες που εξακολουθούν να είναι σπάνιες. Οι εταιρείες εκείνες που τις διαθέτουν όμως, ξεχωρίζουν για την κριτική σκέψη τους «και αυτός είναι ένας από τους λόγους για τον οποίο στη διδακτέα ύλη μας, έχουμε δώσει έμφαση στον κριτικό, αναλυτικό τρόπο σκέψης».

Τελικά οι soft δεξιότητες είναι αυτές που ξεχωρίζουν τους ηγέτες, και κατα τη γνώμη μου δεν είναι θέμα εκπάιδευσης. Είναι θέμα ταλέντου, θέμα κριτικής και θέμα ατομικήες προσπάθειας.

Ο σύνθετος ρόλος των στελεχών σε περιόδους κρίσης

«Η κρίση είναι η κατάλληλη στιγμή για να φέρεις στην επιφάνεια τις δεξιότητες και την εμπειρία της ομάδας σου και να τους κάνεις μέρος της διαδικασίας για την επίλυση του προβλήματος. Κρίσιμης σημασίας είναι ο ρόλος του μεσαίου μάνατζερ, ο οποίος αναλαμβάνει να μεταβιβάζει τα μηνύματα της διοίκησης. Είναι εκείνος που πρέπει να εξηγήσει τι δεν πήγε καλά στην επιχείρηση και το πώς σχεδιάζει να προχωρήσει από εδώ και πέρα. Κάτι, που προϋποθέτει αφενός ειλικρίνεια από την πλευρά της ηγεσίας, αφετέρου αφοσίωση από την πλευρά των εργαζομένων.

«Κεφάλαιο» για την επιχείρηση η αφοσίωση στελεχών

Το διάβασα στις διακοπες και ήταν πολυ ενδιαφέρον. Μπορεί να βρείτε και το δικό σας αφοσιωμένο εαυτό στο άρθρο αυτό.

Θέμα κουλτούρας η πράσινη οικονομία

Να μια ενδιαφέρουσα πρωτοβουλία....... Για όσους πιστεύουν ότι η ΕΚΕ είναι βήμα ατασθαλιών στις Ελληνικές επιχειρήσεις.......................



Για τρίτη συνεχή χρονιά η Εταιρεία Eurocharity «σημείο αναφοράς για την Εταιρική Κοινωνική Ευθύνη και την Πράσινη Οικονομία» εξέδωσε το Eurocharity Yearbook 2009 με θέμα την κουλτούρα. «Μια έννοια, για την οποία υπάρχει ανάγκη επαναπροσδιορισμού, όπως και του ρόλου της, τόσο στον ιδιωτικό όσο και στον δημόσιο τομέα» επισημαίνει ο διευθύνων Εταίρος της Eurocharity κ. Μιχάλης Σπανός. Η έκδοση μέσα από έρευνες, απόψεις και άρθρα εκπροσώπων ελληνικών και πολυεθνικών επιχειρήσεων, πολιτικών και ακαδημαϊκών που φιλοξενεί, πετυχαίνει να παραθέσει όλα εκείνα τα «συστατικά» που διαμορφώνουν το μοναδικό «ψηφιδωτό» για μια εταιρεία είτε έναν οργανισμό – που είναι η κουλτούρα τους.

Κερδίζουν έδαφος οι ευέλικτες μορφές απασχόλησης

Στην Αττική και τη Θεσσαλονίκη η μία στις δύο νέες θέσεις εργασίας που δημιουργήθηκαν το πρώτο εξάμηνο του 2010 ήταν ευέλικτη: μερική απασχόληση ή εκ περιτροπής εργασία. Αυτές οι μορφές δεσπόζουν, σύμφωνα με τα πρόσφατα στοιχεία του Σώματος Επιθεώρησης Εργασίας που δόθηκαν χθες στη δημοσιότητα. Συνολικά από τις 274.160 νέες θέσεις εργασίας, οι 108.871 ήταν μερικής απασχόλησης και οι 26.940 εκ περιτροπής. Ιδιαίτερα στη Θεσσαλονίκη οι νέες θέσεις πλήρους απασχόλησης είναι λιγότερες (13.331) σε σύγκριση με τις νέες συμβάσεις μερικής ή εκ περιτροπής (16.046 και 4.090 αντιστοίχως). Αλλά και ως προς τον αριθμό των συμβάσεων που μετατράπηκαν από πλήρους απασχόλησης σε μερικής, η Θεσσαλονίκη διατηρεί τα πρωτεία. Οι μετατροπές συμβάσεων είναι αυξημένες και στην Αττική, ενώ συνολικά από τις 9.254 συμβάσεις που μετατράπηκαν, οι 7.436 μετεβλήθησαν σε μερικής απασχόλησης και οι 1.818 σε εκ περιτροπής.